నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోవడం అంత సులువేమీ కాదు
కన్నీటిచుక్కకీ ఆనందభాష్పానికీ తేడా తెలియడం వేరు
కన్నీటిచుక్కగా, ఆనందభాష్పంగా మారడం వేరు
మనకి దేనిలోనైనా సంపూర్ణంగా మునగడం చేతకాదు
ఈదలేమనో, తిరిగి రాలేమనో, దేన్నో కోల్పోతామనో….ఏదో భయం
నీ ఉనికి కరిగేంతలా నిమగ్నమైనప్పుడే
తెలుసుకోవడం అంటూ మొదలౌతుంది
అద్దంలో తన రూపాన్ని సరిగ్గా చూడలేనివాడు
ఎంత గొప్ప చిత్రకారుడైనా జీవితాన్ని చిత్రించలేడు
నిజమైన నగ్నత్వం అంటే
అది బట్టలు విప్పడంలో లేదు
దుస్తులు తొడుక్కోకపోవడంలో ఉంది
ఎందుకంటే ద్రౌపదీవస్త్రాపహరణ ఘట్టం లాగ
విప్పుతున్న కొద్దీ బట్ట వస్తూనే ఉంటుంది…
ఈ రోజు నా ముప్పయ్యవ పుట్టినరోజు. పుట్టినరోజు సెలబ్రేట్ చేసుకోవడం మానేసి చాలా ఏళ్ళైంది – కొత్త బట్టలూ లేవు, పార్టీలూ లేవు, కేకులూ లేవు. ఇప్పుడు పుట్టినరోజంటే తరచి చూసుకోవడం. ఒక్కసారి గతాన్ని, ప్రస్తుతాన్ని పరికించడం. జీవితంతో సంభాషించడం. ఇదీ annual performance review లాటిదే. ఎటొచ్చీ ఇక్కడ బాసూ మనమే, బంటూ మనమే.బ్లాగ్ అంటే online diary అని కిరణ్ అన్న ఒకసారి అన్నాడు. ఆ definition నాకు చాలా నచ్చింది. డైరీ అంటే మనసువిప్పి మనతో మనం మాట్లాడుకోవడం. కాబట్టి బ్లాగ్ అంటే మనం నిజాయితీగా అనుకున్నది బహిరంగంగా ప్రదర్శించడం. ఇది ఎవరో మెచ్చుకుంటారని చేసేది కాదు. మనకోసం మనం చేసుకునేది. అందుకే నా భావాలు కొన్ని ఇక్కడ.
అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తుంది, జీవితం మనకిస్తున్న ఎన్నో వరాలని మనం పొంది కూడా పొందామని తెలుసుకోలేకపోతున్నాం అని. మన దురదృష్టాలని లెక్కపెట్టుకున్నంతగా అదృష్టాలని గుర్తుపెట్టుకోమని. నేనెంత అదృష్టవంతుణ్ణో తెలుసుకున్నప్పుడల్లా ఆనందం కంటే కూడా వినమ్రతాభావం కలుగుతుంది. నాకు ప్రేమామృతాలూ, మాధుర్యాలూ పంచి, ఉత్తేజాన్ని నింపి, నన్ను కడిగి ఓ మనిషిగా నిలబెట్టిన ఎందరికో (తల్లిదండ్రులు, బంధుమిత్రులు, మహనీయులు, పుస్తకాలు…) పేరుపేరునా ధన్యవాదాలు చెప్పుకోవడమే నేను కనీసం చేయగలిగేది.
“నువ్వు మరింత ఎత్తుకు ఎదగాలని” దీవిస్తూ ఉంటారు. ఇక్కడ ఎదగడమంటే సాధారణార్థం, మరింత హోదా, పేరూ, ఉన్నతీ, డబ్బూ వగైరా. ఇంకో భాషలో చెప్పాలంటే – success. ఈ బాహ్యమైన సక్సెస్తో పాటూ అంతర్గతమైన సక్సెస్ ఇంకోటి ఉంది. ఇది చాలా కష్టమైనది. అయితే ఇది పూర్తిగా మన చేతుల్లోనే ఉంటుంది, outer success కైతే కాలం కలిసిరావలసిన అవసరం కొంత ఉంటుంది. నీతో నువ్వు పోరాడడం అన్నది ఒక నిరంతర ప్రక్రియ. ద్వేషంతోనో, కసితోనో చేసే పోరాటం కాదిది, ప్రేమతో చేసేది. ఇందులో నిజానికి గెలుపూ లేదు ఓటమీ లేదు, నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడమే, నిన్ను నీవు కరిగించుకోవడమే (dissolving yourself). ఇదేదో స్వార్థపూరితమైన పని కాదు. ఒక వ్యక్తి తనని తాను కరిగించుకున్నప్పుడు అతను చుట్టుపక్కల అందరికీ ఎక్కువ ఆనందం పంచగలుగుతాడు. ఈ విషయాన్ని నాకు నేను గుర్తుచేసుకోవడం కోసం నేను రాసుకున్న ఓ పాటని ఈ రోజు స్మరించుకుంటున్నాను. ఇది ఉదయాన్నే నిద్రలేవలేకపోవడం గురించి రాసినదైనా అన్నిటికీ వర్తిస్తుంది.
నాకూ సూర్యుడికీ ప్రతి ఉదయం పందెం పందెం ఎవరు ముందు లేస్తారో చూద్దాం అంటూ
1. కోరుకున్న వెలుగుల కోసం నా పరుగు కలలవెంట సాగుతు ఉందీ నా అడుగు మిణుకుమన్న చుక్కల చెంత కొంచెం సేపు మజిలీ చేసి వెన్నెలతో చీకటితో సల్లాపాల సయ్యాటాడి రాతిరిఏటిగట్టున పాటలు పాడి పొద్దుటి పాప కోసం తాయిలం చేసి నిదురలోన నేను గడిపితే సూర్యుడేమొ రెప్పవేయడే
2. నాలోనూ ఉండుంటుంది ఓ జ్వలనం కాని మరి బైటపడదేం ఏ తరుణం ఎన్నెన్నొ చేసెయ్యాలి అనిపిస్తుంది ఈ నిమిషాన చూశామా మళ్ళీ పాత నేనుంటాను మరునిమిషాన నాలో తపనే నిలిచుండేలా గమ్యం ఒకటే కనిపించేలా నన్ను నేను మార్చుకుంటే నేను కూడ సూర్యుడేగా
2005 సంవత్సరంలో నేను ఒక కవిత రాసుకున్నాను. నాలోని వైరుద్ధ్యాలకి నాకు తోచిన అక్షరరూపం అది. ఇది రాసిన కొద్ది రోజులకి “చక్రం” సినిమా రీలీజ్ అయ్యింది. సిరివెన్నెల రాసిన “జగమంత కుటుంబం నాది” పాట విని – “అరే! సిరివెన్నెల కూడా ఇలా వైరుద్ధ్యాలతో ఓ పాట రాశారే” అనుకున్నాను. తర్వాత తెలిసింది ఏమిటంటే నేను సిరివెన్నెల పాటని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాననీ, ఆ పాటలో చాలా లోతు ఉందనీ.
ఈ రోజు ఈ కవిత చూసుకుంటే ఎందుకో పోస్ట్ చెయ్యాలనిపించింది. ఇందులో కొన్ని భాషాపరమైన, ప్రయోగపరమైన దోషాలు ఉన్నాయనిపిస్తోంది ఇప్పుడు చూస్తుంటే. అయితే ఏ మార్పులూ చేయకుండా యథాతథంగా ప్రచురిస్తున్నాను.
నేను చైతన్య గీతికని, నేను నీరస స్వరాన్ని నేను ఆనంద వీచికని, నేను విషాద స్తబ్ధతని నేను ఆశాదీపాన్ని, నేను నిరాశా రూపాన్ని నేను రసానుభూతిని, నేను నిర్లిప్తతని
కలలు కనే కళ్ళూ నావే, కన్నీళ్ళు కారే కళ్ళూ నావే హాయిగ తేలే మనసు నాదే, బరువుగ తోచే మనసూ నాదే ఏమీ కాననే వినమ్రత నాదే, నేను నేననే అహంకారం నాదే దేన్నీ కోరని సన్యాసం నాదే, అన్నీ కావాలనే స్వార్థం నాదే
పదుగురితో పాడే గుండె సవ్వళ్ళు నావే, ఒంటరిగా మోగే గుండె చప్పుళ్ళు నావే వడిగా అడుగులేసే పాదాలు నావే, కదిలీ కదలని పాదాలు నావే వలపు ఊయలలో ఊగేది నేనే, అలసి నిట్టూర్పుతో ఆగేది నేనే తలపు మబ్బులపై తేలేది నేనే, తిరిగి నేలపై నడిచేది నేనే
చిన్నప్పటి క్రికెట్ క్రేజ్ నాలో నుంచి మాయమై చాలా ఏళ్ళైంది. అలాంటి నాకు వరల్డ్కప్ కోసం పాట కావాలని, TV9 కోసమనీ, ఒక రోజు ఫోన్ వచ్చింది. “నవతరంగం” మహేశ్ కుమార్ గారి ద్వారా వచ్చిన ఈ అవకాశం వల్ల మైఖేల్ అనే ఒక చక్కని మ్యూజిక్ డైరెక్టర్, జెన్నిఫర్ అనే ఔత్సాహిక దర్శకురాలు పరిచయమయ్యారు. ఇండియా ఆడుతున్న వరల్డ్ కప్ క్రికెట్ మ్యాచ్ పిల్లలు చూస్తూ ఉండగా కరెంట్ పోవడం, పిల్లలు వీధిలోకి వచ్చి ఆట మొదలెట్టడం, చుట్టూ పెద్దలు కూడా జత కలవడం, పిల్లలు నెగ్గడం, కరెంట్ రావడం, మ్యాచ్లో ఇండియా నెగ్గడం, ఇదీ అనుకున్న థీం (final video లో ఈ కథనం చాలా వరకూ ఎడిట్ చేశారు).
థీం ప్రకారం నిజానికి ఇది spirit of cricket పాట కానీ cheerup song to India కాదు. అయినా కొన్ని cheerup song అంశాలు చొప్పించడం జరిగింది లిరిక్లో. “ఈ సారి అయినా వరల్డ్ కప్ సొంతమవ్వాలి, నవతా యువతా ఉన్న మన జట్టు చరిత్ర సృష్టిస్తుంది” అని రాసిన వాక్యాలు ఈ రోజు నిజమవ్వడం మంచి అనుభూతిని మిగిల్చింది. టైం లేకపోవడం వల్ల 3-4 గంటల్లో రాసిన ఈ పాట లిరికల్గా గొప్పది కాకపోయినా 2011 world cup విజయం వల్ల నాకు కొంత ప్రత్యేకమైనది. భారత్ క్రికెట్ జట్టుకి, యావద్భారత క్రికెట్ అభిమానులకీ అభినందనలు.
ఇళయరాజా తమిళ పాటల ట్యూన్లకి నేను రాసిన పాటల గురించి ఎలాగూ గతవారం మొదలెట్టాను కనుక ఇపుడు ఇంకో పాట గురించి రాస్తాను. “పొన్మాలై పొళుదు” అనే ఈ పాట నాకు చాలా ఇష్టం, “ఇలయనిలా” కన్నా. అద్భుతమైన ట్యూన్. ఈ పాట వింటే ఒక ప్రశాంత ఉదయం మనలో వికసిస్తుంది. సినిమాలో ఈ పాట కూడా ఉదయం చూపిస్తూ చిత్రీకరించారు. తమిళ సుప్రసిద్ధ గీతరచయిత వైరముత్తుకి ఇది తొలి పాట. తొలి పాటలోనే ఆయన తన కవితాస్థాయిని చూపించారు. మిత్రులు అవినేని గారు వివరించగా ఈ పాట భావం కొంత నేను తెలుసుకున్నాను. “ఆకాశం నాకొక బోధి చెట్టు” అన్న వాక్యం నాకు తెగనచ్చింది. ఇంకో మిత్రుడు సందీప్ కూడా ఈ పాట భావానికి స్పందించి తనూ ఇదే ట్యూన్కి ఒక పాట రాశాడు - నా దైవం నువ్వే
నా పాటకి నేను ఎంచుకున్న థీం - ఆశావహ దృక్పథం. గొప్ప ఆశావాది అయిన ఒక యువకుడు ఈ ట్యూన్కి పాడితే ఎలా ఉంటుంది అని ఊహించి రాసినది. రచన సులభగ్రాహ్యమే కనుక వివరణలు ఏమీ ఇవ్వదలుచుకోలేదు. అయినా సిరివెన్నెల వారు అన్నట్టు - “నీ పాట భావం నువ్వు చెప్తే కానీ అర్థం కాకపోతే, పాట అసలు ఎందుకు రాయాలని?”
ఇళయరాజాని అమితంగా ప్రేమించే మా కొలీగ్ ప్రశాంత్ గారి పుణ్యమా అని నాకు ఇళయరాజా తమిళ మెలొడీలు కొన్ని వినే భాగ్యం కలిగింది. అందులో Payanangal Mudivathilai చిత్రంలోని "" పాట ఒకటి. ఈ పాట ఇళయరాజా అభిమానుల్లో చాలా పాపులర్. గిటార్ని అద్భుతంగా వాడారు ఈ పాటలో. ఈ సినిమా హిందీ రీమేక్లో కూడా ఈ పాటని ఇన్స్పిరేషన్గా తీసుకుని "" అనే పాట చేశారు. తమిళ్లో SPB, హిందీలో కిశోర్ కుమార్ ఈ పాటని అద్భుతంగా పాడారు.
తమిళ్లో ఈ పాట రాసినది వైరముత్తు. చాలా మందికి అంతగా తెలియని విషయం ఏమిటంటే ఈ సినిమాని తెలుగులో కూడా డబ్ చేశారు. "అమర గీతం" అన్న ఈ చిత్రంలో ఈ పాట తెలుగు వెర్షన్ – "నెలరాజా పరుగిడకు" ని బాలు గొంతులోనే చిమాట మ్యూజిక్ సైట్లో వినొచ్చు -
ఈ పాట నాకు తెగనచ్చి నేనూ దాదాపు నాలుగేళ్ళ క్రితం ఒక లిరిక్ రాశాను ఈ ట్యూన్కి. అయితే "చందమామ" థీం తీసుకోకుండా, ప్రేమలో పడ్డ ఒక అబ్బాయి తన ప్రియురాలి గురించి, ప్రేమ గురించి మనోహరంగా ఎలా ఊహిస్తాడు అన్న కాన్సెప్ట్తో రాశాను. పాట పల్లవిలో భావానికి గుల్జార్ రాసిన "Aye hairat-e-aashiqui, jagaa mat" పాట (మణిరత్నం గురు చిత్రంలోనిది) ప్రేరణ. చరణాల్లో భావాలపై వేటూరి రాసిన "అందమా నీ పేరేమిటి" పాట ప్రేరణ నాకు తెలియకుండానే పడిఉండవచ్చని పాట పూర్తయ్యాక అనిపించింది.
“తల్లిభారతి కన్నకడుపున రాచకురుపీ రాజకీయం” అంటూ సిరివెన్నెల సీతారామ శాస్త్రి ఒక పాటలో ఆవేదన చెందారు. “రాజకీయం రంకు, దాన్ని ప్రస్తావించినందుకు క్షమించండి. ప్రాయశ్చితం చేసుకుంటాను” అన్నారు దాశరథి రంగాచార్యగారు తన “వేదం జీవన నాదం” పుస్తకంలో. రాజకీయ నాయకుల్లో మంచి వాళ్ళు లేకపోలేదు కాని వాళ్ళ సంఖ్య చాలా తక్కువ అని BJP కి చెందిన అరుణ్ శౌరీ ఒక ఇంటర్వ్యూలో ఒప్పుకున్నారు. చెడు రాజకీయం గురించి ప్రజల్లో చేతన లేదనలేము కాని అది ఉండాల్సిన స్థాయిలో, ఉండాల్సిన దిశలో లేదనిపిస్తుంది.
మన రాష్ట్రం విషయానికి వస్తే, నా జీవిత కాలంలో ఇంత చెత్త రాజకీయ పరిస్థితులు చూడలేదు. ఆ మధ్య దీని గురించి ఆలొచిస్తే కొంత వ్యంగ్యం, కొంత ఆవేదన, కొంత ఆవేశం కలగలిపిన ఈ పాట పుట్టింది -
ఇంజనీరింగ్ మొదటి సంవత్సరంలో మా ఇంగ్లీష్ టీచరు “రామచంద్ర” గారు, ఆఖరి క్లాసులో అందరికీ వీడ్కోలు తెలుపుతూ గడగడా ఒక పోయం చదివారు. కదిలించే లయతో ఎంతో ఉత్తేజకరమైన కవిత అది. నాకు ఎంతో నచ్చి తర్వాత ఆయన రూంకి వెళ్ళి ఆ కవితని నా డైరీలో రాసుకున్నాను. ఆ కవిత Longfellow రాసిన A Psalm of Life అన్నది - http://www.bartleby.com/102/55.html
నన్ను ఎంతో ప్రభావితం చేసిన ఆ కవితకి తెలుగు అనువాదం ఇది. ఒరిజినల్తో పోలిస్తే ఈ అనువాదం తేలిపోతున్నా, ఇది కేవలం నా అభిమానానికి సూచికగా భావించాలి.
2005లో కొత్త సంవత్సరానికి రాసుకున్న కవిత ఇది. telugupeople.com లో పెడితే ఇంకా క్లుప్తత సాధించొచ్చు అన్న కామెంట్ వచ్చింది. ఏమీ ఎడిట్ చెయ్యకుండా ఆ కవితని ఇప్పుడు బ్లాగుతున్నాను. అందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.
కొత్త సంవత్సరాలు మనకి కొత్త గానీ, అనాది కాలగమనానికి కాదు!
అలుపుసొలుపు లేని నిత్య చైతన్యాలాపనకి కొత్తా పాతా ఏమిటి?
