మనకి దేనిలోనైనా సంపూర్ణంగా మునగడం చేతకాదు
ఈదలేమనో, తిరిగి రాలేమనో, దేన్నో కోల్పోతామనో….ఏదో భయం
నీ ఉనికి కరిగేంతలా నిమగ్నమైనప్పుడే
తెలుసుకోవడం అంటూ మొదలౌతుంది

అద్దంలో తన రూపాన్ని సరిగ్గా చూడలేనివాడు
ఎంత గొప్ప చిత్రకారుడైనా జీవితాన్ని చిత్రించలేడు
నిజమైన నగ్నత్వం అంటే
అది బట్టలు విప్పడంలో లేదు
దుస్తులు తొడుక్కోకపోవడంలో ఉంది
ఎందుకంటే ద్రౌపదీవస్త్రాపహరణ ఘట్టం లాగ
విప్పుతున్న కొద్దీ బట్ట వస్తూనే ఉంటుంది…

ఏదో అగాధంలోకి

తెలియని శూన్యంలోకి

జారిపోతూనే ఉన్నాను

ఆలోచనల కీచురాళ్ళ రొదని

దాటానో లేదో

శూన్యంలో కొత్త సంగీతం పలకరిస్తోంది

లోకం నక్షత్రాలని ఏరుకుంటోంది

ఆకాశం జాలిగా చూస్తోంది

చందమామ నిశ్చలంగా నవ్వుతున్నాడు

నేను వెన్నెల నిచ్చెన ఎక్కి దిగంతాల్లోకి వ్యాపిస్తున్నాను

ఈ అస్పష్ట అనుభూతి అస్పష్టంగానే ఉండాలి

తెలియనితనంలో ఉన్న ఆనందం తెలుసుకోడంలో లేదు

హృదయసమాధిలోంచి ఏవో ప్రశ్నలు దెయ్యాల్లా లేచివస్తున్నాయి

నేను మాత్రం ప్రశ్నకి అందని ప్రశ్నలా..

అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తుంది, జీవితం మనకిస్తున్న ఎన్నో వరాలని మనం పొంది కూడా పొందామని తెలుసుకోలేకపోతున్నాం అని. మన దురదృష్టాలని లెక్కపెట్టుకున్నంతగా అదృష్టాలని గుర్తుపెట్టుకోమని. నేనెంత అదృష్టవంతుణ్ణో తెలుసుకున్నప్పుడల్లా ఆనందం కంటే కూడా వినమ్రతాభావం కలుగుతుంది. నాకు ప్రేమామృతాలూ, మాధుర్యాలూ పంచి, ఉత్తేజాన్ని నింపి, నన్ను కడిగి ఓ మనిషిగా నిలబెట్టిన ఎందరికో (తల్లిదండ్రులు, బంధుమిత్రులు, మహనీయులు, పుస్తకాలు…) పేరుపేరునా ధన్యవాదాలు చెప్పుకోవడమే నేను కనీసం చేయగలిగేది.

“నువ్వు మరింత ఎత్తుకు ఎదగాలని” దీవిస్తూ ఉంటారు. ఇక్కడ ఎదగడమంటే సాధారణార్థం, మరింత హోదా, పేరూ, ఉన్నతీ, డబ్బూ వగైరా. ఇంకో భాషలో చెప్పాలంటే – success. ఈ బాహ్యమైన సక్సెస్‌తో పాటూ అంతర్గతమైన సక్సెస్ ఇంకోటి ఉంది. ఇది చాలా కష్టమైనది. అయితే ఇది పూర్తిగా మన చేతుల్లోనే ఉంటుంది, outer success కైతే కాలం కలిసిరావలసిన అవసరం కొంత ఉంటుంది. నీతో నువ్వు పోరాడడం అన్నది ఒక నిరంతర ప్రక్రియ. ద్వేషంతోనో, కసితోనో చేసే పోరాటం కాదిది, ప్రేమతో చేసేది. ఇందులో నిజానికి గెలుపూ లేదు ఓటమీ లేదు, నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడమే, నిన్ను నీవు కరిగించుకోవడమే (dissolving yourself). ఇదేదో స్వార్థపూరితమైన పని కాదు. ఒక వ్యక్తి తనని తాను కరిగించుకున్నప్పుడు అతను చుట్టుపక్కల అందరికీ ఎక్కువ ఆనందం పంచగలుగుతాడు. ఈ విషయాన్ని నాకు నేను గుర్తుచేసుకోవడం కోసం నేను రాసుకున్న ఓ పాటని ఈ రోజు స్మరించుకుంటున్నాను. ఇది ఉదయాన్నే నిద్రలేవలేకపోవడం గురించి రాసినదైనా అన్నిటికీ వర్తిస్తుంది.

నాకూ సూర్యుడికీ
ప్రతి ఉదయం పందెం పందెం
ఎవరు ముందు లేస్తారో
చూద్దాం అంటూ

1. కోరుకున్న వెలుగుల కోసం నా పరుగు
కలలవెంట సాగుతు ఉందీ నా అడుగు
మిణుకుమన్న చుక్కల చెంత కొంచెం సేపు మజిలీ చేసి
వెన్నెలతో చీకటితో సల్లాపాల సయ్యాటాడి
రాతిరిఏటిగట్టున పాటలు పాడి
పొద్దుటి పాప కోసం తాయిలం చేసి
నిదురలోన నేను గడిపితే
సూర్యుడేమొ రెప్పవేయడే

2. నాలోనూ ఉండుంటుంది ఓ జ్వలనం
కాని మరి బైటపడదేం ఏ తరుణం
ఎన్నెన్నొ చేసెయ్యాలి అనిపిస్తుంది ఈ నిమిషాన
చూశామా మళ్ళీ పాత నేనుంటాను మరునిమిషాన
నాలో తపనే నిలిచుండేలా
గమ్యం ఒకటే కనిపించేలా
నన్ను నేను మార్చుకుంటే
నేను కూడ సూర్యుడేగా

ఈ రోజు ఈ కవిత చూసుకుంటే ఎందుకో పోస్ట్ చెయ్యాలనిపించింది. ఇందులో కొన్ని భాషాపరమైన, ప్రయోగపరమైన దోషాలు ఉన్నాయనిపిస్తోంది ఇప్పుడు చూస్తుంటే. అయితే ఏ మార్పులూ చేయకుండా యథాతథంగా ప్రచురిస్తున్నాను.

నేను చైతన్య గీతికని, నేను నీరస స్వరాన్ని
నేను ఆనంద వీచికని, నేను విషాద స్తబ్ధతని
నేను ఆశాదీపాన్ని, నేను నిరాశా రూపాన్ని
నేను రసానుభూతిని, నేను నిర్లిప్తతని

కలలు కనే కళ్ళూ నావే, కన్నీళ్ళు కారే కళ్ళూ నావే
హాయిగ తేలే మనసు నాదే, బరువుగ తోచే మనసూ నాదే
ఏమీ కాననే వినమ్రత నాదే, నేను నేననే అహంకారం నాదే
దేన్నీ కోరని సన్యాసం నాదే, అన్నీ కావాలనే స్వార్థం నాదే

పదుగురితో పాడే గుండె సవ్వళ్ళు నావే, ఒంటరిగా మోగే గుండె చప్పుళ్ళు నావే
వడిగా అడుగులేసే పాదాలు నావే, కదిలీ కదలని పాదాలు నావే
వలపు ఊయలలో ఊగేది నేనే, అలసి నిట్టూర్పుతో ఆగేది నేనే
తలపు మబ్బులపై తేలేది నేనే, తిరిగి నేలపై నడిచేది నేనే

ద్వేషంతో రగులుతుంటే రాక్షసుణ్ణి నేనే
కాముకతే కమ్ముకుంటే మృగాన్ని నేనే
వివేకం నడిపిస్తుంటే మనిషిని నేనే
అందరినీ ప్రేమిస్తుంటే దైవాన్ని నేనే

థీం ప్రకారం నిజానికి ఇది spirit of cricket పాట కానీ cheerup song to India కాదు. అయినా కొన్ని cheerup song అంశాలు చొప్పించడం జరిగింది లిరిక్‌లో. “ఈ సారి అయినా వరల్డ్ కప్ సొంతమవ్వాలి, నవతా యువతా ఉన్న మన జట్టు చరిత్ర సృష్టిస్తుంది” అని రాసిన వాక్యాలు ఈ రోజు నిజమవ్వడం మంచి అనుభూతిని మిగిల్చింది. టైం లేకపోవడం వల్ల 3-4 గంటల్లో రాసిన ఈ పాట లిరికల్‌గా గొప్పది కాకపోయినా 2011 world cup విజయం వల్ల నాకు కొంత ప్రత్యేకమైనది. భారత్ క్రికెట్ జట్టుకి, యావద్భారత క్రికెట్ అభిమానులకీ అభినందనలు.

సంగీతం:మైఖేల్

గానం: శ్రీ కృష్ణ

దర్శకత్వం: జెన్నిఫర్

1. పరుగులు తీసెయ్ పవరే చూపెయ్ ఉరికే వరదై పదా

సెంచరి కొట్టే సెన్సేషనువై స్టారై వెలగాలిగా

క్రికెట్ అంటే

జస్ట్ గేం కాదే

భారత్ మొత్తం బౌల్డౌతుంది ఈ ఆటంటే!

పిచ్ ఏదైనా సత్తా ఉంటే గెలుపులు మనవే కదా

జనమే మనకై జయహే అంటే ఎదురేముంటుందిక

2. చిన్నా పెద్దా అంతా కలిసి చిందులు వేస్తూ ఇలా

తేడాలన్నీ తరిమే కొట్టీ బౌండరి దాటించగా

దేశం ఒకటై

కలహం ఔటై

జనగణమణగా జండా ఎగరద సా..రే..జ..హా

క్రికెట్ బాలే గుండెకాయగా మారే వింతే ఇదా

ఆ వరల్డ్ కప్పే సొంతమవ్వదా ఈసారైనా ఇక

3. నవతా యువతా కలిసిన ఘనతా చేయద చరితా

మాతరం…వందేమాతరం

నవతా యువతా కలిసిన ఘనతా చేయద చరితా

మాతరం…వందేమాతరం

నా పాటకి నేను ఎంచుకున్న థీం - ఆశావహ దృక్పథం. గొప్ప ఆశావాది అయిన ఒక యువకుడు ఈ ట్యూన్‌కి పాడితే ఎలా ఉంటుంది అని ఊహించి రాసినది. రచన సులభగ్రాహ్యమే కనుక వివరణలు ఏమీ ఇవ్వదలుచుకోలేదు. అయినా సిరివెన్నెల వారు అన్నట్టు - “నీ పాట భావం నువ్వు చెప్తే కానీ అర్థం కాకపోతే, పాట అసలు ఎందుకు రాయాలని?”

ఆనందం నిలిచె
ఎదురుగ ఆనందం నిలిచె
జీవితమే ప్రేయసిలా
నాకోసం కళలొలికె

పూవుల తేనెల ఆశలతో
పూసీ రాలిన కలలెన్నో
ఎగసీ అలసిన అలలెన్నో
తీరం చేరని కథలెన్నో
తీయనివీ తీరనివీ
కానుకలే నాకవి
|| ఆనందం నిలిచె ||

తూరుపు సందెలు నా ఒడిలో
పోసెను వాడిన తారలనే
నాలో కాంతులు అందించీ
చీకటినవ్వులు నేర్పించి
పూయించా తారలని
రాతిరికి
|| ఎదురుగ ఆనందం నిలిచె||

నేడే నాకొక ఆశీస్సు
రేపే లేనిది నా మనసు
ప్రతి నిమిషాన్నీ వాటేసి
కాలం పెదవులు చుంబించి
తీపులనే తోడుకునే
కళ నాది

బ్రతుకే నా గీతం తెలుసా
బాధైనా హాయైనా
ఏదైనా పాటేగా

తమిళ్‌లో ఈ పాట రాసినది వైరముత్తు. చాలా మందికి అంతగా తెలియని విషయం ఏమిటంటే ఈ సినిమాని తెలుగులో కూడా డబ్ చేశారు. "అమర గీతం" అన్న ఈ చిత్రంలో ఈ పాట తెలుగు వెర్షన్ – "నెలరాజా పరుగిడకు" ని బాలు గొంతులోనే చిమాట మ్యూజిక్ సైట్‌లో వినొచ్చు -

ఈ పాట నాకు తెగనచ్చి నేనూ దాదాపు నాలుగేళ్ళ క్రితం ఒక లిరిక్ రాశాను ఈ ట్యూన్‌కి. అయితే "చందమామ" థీం తీసుకోకుండా, ప్రేమలో పడ్డ ఒక అబ్బాయి తన ప్రియురాలి గురించి, ప్రేమ గురించి మనోహరంగా ఎలా ఊహిస్తాడు అన్న కాన్సెప్ట్‌తో రాశాను. పాట పల్లవిలో భావానికి గుల్జార్ రాసిన "Aye hairat-e-aashiqui, jagaa mat" పాట (మణిరత్నం గురు చిత్రంలోనిది) ప్రేరణ. చరణాల్లో భావాలపై వేటూరి రాసిన "అందమా నీ పేరేమిటి" పాట ప్రేరణ నాకు తెలియకుండానే పడిఉండవచ్చని పాట పూర్తయ్యాక అనిపించింది.

మనసంతా నీ రూపం

ప్రతినిమిషం నీ ధ్యానం

ఇదే ప్రేమ గీతం

ఇదే జీవితం

సదా ఉండిపోనీ నన్నిలా

|| మనసంతా ||

ఏ నిమిషం కనులెదుట నిలిచిందో నీ రూపం

ఆ నిమిషం మరుజన్మే పొందినదే నా ప్రాణం

నీ రూపే అద్దంగా నను నీలో చూస్తున్నా

నీ నుదిటి కుంకుమగా నే వెలిగిపోతున్నా

కనులు చూడని అందముందనీ

భాషకందని భావముందనీ

తొలిసారి తెలిసింది నినుచూస్తే

|| మనసంతా ||

విరిసేటి నవ్వుల్లో పూలెన్ని జల్లావో

మనసంతా పరిమళమే నిను తలచే వేళల్లో

నునులేత సిగ్గుల్లో రంగులనే చిలికావో

హరివిల్లే ఒదిగినది నిను చూసే చూపుల్లో

కనులనింగిలో జాబిలమ్మలా

గుండెగూటిలో కోయిలమ్మలా

కలకాలం కొలువుండిపోవమ్మా

|| మనసంతా ||

మన రాష్ట్రం విషయానికి వస్తే, నా జీవిత కాలంలో ఇంత చెత్త రాజకీయ పరిస్థితులు చూడలేదు. ఆ మధ్య దీని గురించి ఆలొచిస్తే కొంత వ్యంగ్యం, కొంత ఆవేదన, కొంత ఆవేశం కలగలిపిన ఈ పాట పుట్టింది -

రాజకీయనాయకుడా సలామో సలాము

కలికాలపు కౌరవుడా సలామో సలాము

కుతంత్రాల మేధుడా సలామో సలాము

భరతమాత దుష్టబిడ్డ సలామో సలాము

ప్రజల మధ్య చిచ్చుపెట్టి

ఆ మంటల వేడి మీద

పాయసాలు వండుకునే

పాపబుద్ధి నీదిరా

మంచి ఏదొ చెడ్డ ఏదొ

తెలియకుండ మాయ చేసి

కాళరాత్రి వెన్నలనే

కుటిలమంత నీదిరా

ఎంత చెడ్డ వాడివీరా నాయకా నాయకా

కర్మ కొద్ది పుట్టినావు నాయకా నాయకా

వంద ఏండ్లు నీకురా నాయకా నాయకా

కడగండ్లే మాకురా నాయకా నాయకా

బొంకుతున్న నిన్ను చూసి

భేష్ భేష్ అంటు మురిసి

మహా నేతవంచు తలచు

జనమేరా నీ సైన్యం

ప్రజలనేమొ నువ్వు ముంచి

చేసినావు గొప్ప మంచి

ఐనా నిను నమ్ముతారు

అది కదా నీ ధైర్యం?

నిన్నని ఏం లాభంరా నాయకా నాయకా

అసలు తప్పు మాదిరా నాయకా నాయకా

మందలాగ మేముంటే నాయకా నాయకా

తోలవా నువ్వైనా నాయకా నాయకా

[slug rajakiya_nayakudaa]

నన్ను ఎంతో ప్రభావితం చేసిన ఆ కవితకి తెలుగు అనువాదం ఇది. ఒరిజినల్‌తో పోలిస్తే ఈ అనువాదం తేలిపోతున్నా, ఇది కేవలం నా అభిమానానికి సూచికగా భావించాలి.

ఎవరన్నారు జీవితమంటే ఒక శూన్య స్వప్నమని?

నిదురలో మునిగితే చచ్చినట్టే

అనిపించినవన్నీ నిజం కావంతే!

జీవితం నిజమైనది

జీవితం సాధించదగినది

సమాధి దాని లక్ష్యం కాదు

మట్టిలో పుట్టి మట్టిలో కలిసిపోడానికి

మనిషి వట్టి శరీరం కాదు

అనుభవిస్తూ సాగడమో

శోకిస్తూ కూర్చోడమో

మన దారి కాదు

ప్రతి రేపూ

ఈ రోజు కంటే

ఒక అడుగు ముందుకేసేలా

కదిలి తీరాలి

లక్ష్యం సమున్నతమైనదనీ

సమయం కరిగిపోతోందనీ

తెలిసినా కూడా

ఓ ధీర హృదయమా

ఎందుకు లోలోపల ఇంకా

సన్నని చావు మేళా మోగిస్తున్నావ్?

ఈ విస్తృత ప్రపంచమనే యుద్ధ భూమిలో

ఈ క్షణకాలపు జీవిత మజిలీలో

గోవులమందలా సాగిపోవడమా

గోకుల కృష్ణునిలా వెలిగిపోవడమా

తేల్చుకో

తీయని రేపుని నమ్మొద్దు

చచ్చిన నిన్నను లేపొద్దు

ఇప్పటి క్షణాన్నే, ఈ రోజునే

గుండెలో పెట్టుకుని దేవుడిలా కొలుచుకో

అలా చూడు

ఎందరో మహనీయుల సమున్నత జీవితాలు

నిన్ను ఎత్తుకు ఎదగమని

తట్టి లేపడం లేదా?

ఏదీ

కాలం ఇసుకతెన్నెలపై

నీ కాలిగురుతుల వారసత్వం?

నీ కాలి గురుతులు

అవే కాలి గురుతులు

రేపు బ్రతుకు పోరాటంలో

నిస్పృహతో చితికిపోయిన జీవితానికి

ఆశా ధైర్యాలు

అందుకే పద

ఆకాశానికి నిచ్చెన వేద్దాం

ఏ విధినైనా జయిద్దాం

సాధిస్తూనే ఉందాం

ప్రయత్నిస్తూనే ఉందాం

కష్టపడడాన్నీ

కొంత సహనాన్నీ

నేర్చుకుందాం

కొత్త సంవత్సరాలు మనకి కొత్త గానీ, అనాది కాలగమనానికి కాదు!

అలుపుసొలుపు లేని నిత్య చైతన్యాలాపనకి కొత్తా పాతా ఏమిటి?

పండంటి పాపాయిలా విరిసే సూరీడూ, నిండైన జవరాలిలా మెరిసే జాబిల్లీ

రోజూ చూస్తున్నా అందంగా లేవూ?

పరవశంగా సాగే పక్షుల కువకువలూ, ఆనందంగా ఊగే ఆకుల రెపరెపలూ

ఎప్పటికప్పుడు కొత్తగా లేవా?

రాగం పలికే వేణువులా మనసుంటే

ప్రతి గాలి తెమ్మెరా సంగీతమవ్వదూ?

నేస్తమా రారమ్మంటూ స్వాగతిస్తే

ప్రతి అనుభూతీ చినుకులా తడపదూ?

మనల్ని మనం ఆనందంగా ఉంచుకోడానికి

కొత్త సంవత్సరాలూ, సుముహూర్తాలూ, పండుగలూ రావాలా?

జీవితాన్ని ప్రేమించడం నేర్చుకుంటే ప్రతి రోజూ పండుగ కాదా?