కాలంతో చదరంగం

చిన్నప్పుడు chess అంటే బాగా ఇష్టం. ఈ మధ్య కాలంలో ఆడలేదు. మొన్న ఎందుకో chess గుర్తొస్తే అప్రయత్నంగా వచ్చిన కవిత –

chess

నిత్యం కాలంతో చదరంగం
కోట కట్టుకుని కూర్చుంటే కుదరదు
ఎత్తులు వెయ్యాల్సిందే
ముందుకు సాగాల్సిందే
ఓడినా గెలిచినా

నలుపు గడి పక్కనే తెలుపు గడి
వెలుగునీడల్ని సూచిస్తున్నట్టు
నాలుగంచుల మధ్య
నాలుగు స్తంభాలాట!

భటుడు గుర్రంలా దూకడు
ఏనుగు శకటంలా ఉరకదు
ఉపయోగం తెలుసుకోకుంటే
ఎంత సైన్యమున్నా ఓటమే

కాలం బలం ముందు మనం బలాదూరు
అనిపించినప్పుడల్లా గుర్తుకొస్తుంది
ఆట మొదలెట్టినప్పుడు
ఇద్దరి బలాలూ సమానమేనని

పది అడుగులు మనసులో వేసుకున్నాకే
ఒక అడుగు ముందుకు వేసే ముందుచూపు లేకుంటే
గజిబిజి గళ్ళ పద్మవ్యూహంలో చిక్కుకున్నట్టే
ఆటలో ఆదమరిచి
గమ్యం మరిచిపోతే
ఒక్కోసారి కాలం అనూహ్యంగా “చెక్ మేట్” చేసేస్తుంది

నేను ఓడాక కథ ముగిసిందనుకుంటానా
కాలం నవ్వుతూ “ఇంకో సారి” అంటుంది
మళ్ళీ ఆట మొదలు …

ప్రకటనలు

6 Comments

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s